Jump to content

Recommended Posts

Zoals ik in een ander draadje heb geschreven: Wild loggen is loggen zonder dat je de cache hebt gelopen zoals hij is bedoeld. Dus rechtstreeks met de eindcoördinaten naar het doel: het logboekje.

Share this post


Link to post
Share on other sites

vanavond heeft deze jonge stomp de oudste stomp van nederland gesproken. ben weer wat verhalen rijker. Weet iemand wie de jongste oude stomper is? lijkt me ook leuk te ontmoeten

Edited by daredevil40

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik geloof dat ik al eens eerder verteld heb dat ik toevallig met Geocachen in aanraking kwam omdat een familielid een GPS had aangeschaft om niet te verdwalen tijdens het biken in het bos. In de handleiding werd verwezen naar het Geocachen en dat gingen we eens proberen toen we door omstandigheden niet op vakantie konden. Ik herken me in verschillende reacties van voorgaande schrijvers. Wandelen of fietsen zonder doel komt er meestal niet van, maar we gaan nu wel regelmatig 'buiten spelen'. Ik houd van puzzelen en hoop dan natuurlijk de cache op een mooie plaats te vinden. Voor een multi ben ik ook altijd wel in, maar wandelen lukt niet echt over grote afstanden, liever op de fiets. Een trail vind ik meestal iets minder, maar aan de andere kant maken we regelmatig een route van caches die we dan op de fiets gaan zoeken (lijkt ook wel een trail). Het is natuurlijk niet altijd zo, maar ik ben al vaak op plaatsen geweest waar ik anders niet zou komen, zelfs inn mijn eigen woonplaats. Oude stompen/ jonge stompen? Ik denk dat ik van twee wallen wil eten. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gaan al die mensen die meelezen in dit draadje nou ook eens hun mening, ervaringen of cachevisie geven?

Zou leuk zijn!

Antarctica

Share this post


Link to post
Share on other sites

Reactie A, heb ik gedaan, maar wacht nog steeds op antwoord.

 

En qua stompen niveau, ach lekker belangrijk...

Wij vermaken ons met geocachen zowel als team, als individu of zelfs groepsverband met mooie caches. En zelfs soms met een CO die tot 00.00 uur met een borrel bereid is de juiste weg te wijzen.

Ook een tradi, carpool of hier en daar een FTF is soms best leuk. Een statistiekje ben ik ook niet vies van, en ook het allerlaatste GME met als kennismaking het filecachen vonden wij GEZELLIG!!!

En door dit alles word ik bestempeld als punten jager, goud jager, en door de starter van dit draadje als trol.

Echt wat je noemt een warm welkom in de wondere wereld van geocachen.

  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou vooruit dan.

 

Begonnen in 2003, destijds met de hele familie. Leuk om te doen, en we kregen zelfs het kind dat eigenlijk absoluut niet van wandelen hield, zonder morren mee naar buiten.

 

In de jaren erna een tijd heel fanatiek geweest maar het gezoek in (bijna) het openbaar naar een speld in een hooiberg (c.q. fotorolletje in een groenstrook) ging ons wel tegenstaan ("Ik voel me net een zwerver").

Zelfs een tijdje actief geweest als vrijwilliger in de redactie van Spoiler - misschien zijn er nog ouwe stompen die zich dat blaadje herinneren? Echter, bij deze en vooral andere werkzaamheden heb ik gemerkt dat ik eigenlijk niet zo gecharmeerd ben van virtuele groepen. Laten we het netjes zeggen!

 

Anno 2013: nog af en toe een route, waarbij het eigenlijk niet uitmaakt of we een doosje vinden. Deze week tijdens een fietstocht rond de Zuiderzee dus 3x niks gevonden, so what? We hebben in ons tot dusver onbekende overnachtingsplaatsen een paar mooie historische gebouwen gezien en veel kennis opgedaan over de stadjes waarin ze staan. Van één cache wisten we al van tevoren dat de doos er niet was wegens werkzaamheden. De twee andere (micro's helaas) lagen niet op voor de hand liggende plekken. Een minuutje gekeken - jammer dan, zo blijft het tenminste leuk.

 

En nu de hamvraag, waarom ineens weer op dit forum? Wel, als IVN'er in hart en nieren ben ik dit jaar aan het leggen van een speciale IVN-cache begonnen en daarbij was ik toch wel benieuwd naar wat er momenteel in het wereldje omgaat. Eerlijk gezegd, leggen is leuker dan zoeken (op dit moment althans, wanneer over een paar maanden materiaal kapot of verdwenen is piep ik waarschijnlijk anders ...).

 

Ouwe stomp? Geen idee, wat maakt het uit?

Share this post


Link to post
Share on other sites

2006. Een of andere grote GPS, garmin, zwart, gekke vorm en een grote antenne er op. Vaker geen ontvangst dan wel. Geen kaarten erin. Maar heel sporadisch een cache gelopen. Jaren lang de enige in onze vriendenkring. Tot we met vrienden op vakantie gingen, ik ze meetroonde naar onbekende plekken, een grot indook en meer van die troep. Sinds die tijd zijn er meer dan 10 groepen rechtrseeks via ons besmet geraakt, gaat het heel vaak op feessie over dit soort dingen, verzinnen we dingen en hebben we lol. Ik merk dat ik mezelf wel als een soort ouwe caramba gedraag, heb echr moeite met de kokerpleurtjes en geef dat ook aan. probeer daar wat in te sturen. En vind het leuk om een dag op pad te gaan. En of ik er dan 25 op pik (dat zal morgen mogelijk gebeuren) of 1, dat maakt dan geen donder uit. Wat me wel uitmaakt is de lol die ik er bij ervaar. En dan merk ik dat dat bij mij meer in de hogere T-caches zit. Die geven me gewoon een uitdaging. Of ik nou een riool in kruip, een grot, een boot of een boom. Als ik maar lol heb. En toch hou ik me dan ook bezig met bijv. alle maanden vol te krijgen (dat niet in een jaar, dit jaar probeer ik de oneven maanden vol te krijgen). Ik gebruik daar dan de potjes voor die zijn neergeflikkert. Daarbij is het doel dus datgene dat telt, niet de weg. Ik denk dat dat mij een middelbare maakt, veel plezier bij het oude, het nieuwe misbruiken.

En zo heb ik dus een vortincache (was mijn eerste, gaat er daarom niet uit, en las je langskomt hem niet wilt loggen dan kom je binnen voor een cola (hint Barny)) maar ook een T5 en wat smerige caches. En een fietsronde door de polders hier. Dat is een multi, wordt niet veel gedaan, want ja, is een multie. Weiger hem te veranderen naar een trail.

 

Maar lol heb ik nog steeds heel veel en ben niet van plan te stoppen.

Heb soms last van het gezeik van de oude stompen, net alsof ik minder ben. Maar merk dat ik ook kijk naar de jonkies met bepaalde gevoelens. Alsof ze minder zijn.

 

En daarbuiten om? Ik doe lekker waar ik zin in heb.

 

 

Dus heb je een hekel aan een voortuincache en je bent in mijn buurt? Log hem niet maar kom lekker binnen om wat te ouwehoeren. Vind ik leuk, met mensen over deze hobby te carambalen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

F**mkokers, voortuin-/achterbuurtcaches, fiets op fiets af routes, iedere week tenminste 2,5 caches vinden. Langzamerhand begint het kwartje neer te dwarrelen en gaat er een spaarlampje branden. Er zijn veel soorten geocachers, maar in dit verband onderscheid ik er twee: de bèta- en de alphacachers. De statistici en de romantici.

  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nope od. Ik geil op badges en banners, maar ben absoluut een romanticus.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nope od. Ik geil op badges en banners, maar ben absoluut een romanticus.

Dat is de ergste soort: geilende romantici.

 

Wanneer dit draadje voldoende tekst bevat, dan zou ik het graag in bewerkte vorm willen aanbieden aan een drukkerij (stond vanmiddag in de supermarkt ook in een drukke rij, maar dat terzijde). Geocachen voor dummies.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoe een jubileum leidt naar geocachen.

 

Vorige week werd ik getrakteerd op een gezellig samenzijn in een bruine kroeg vanwege mijn 40 jarig jubileum bij dezelfde werkgever.

Toespraak van leidinggevende, die een verhaal voorlas dat ik 12 jaar geleden heb geschreven. En een toespraak van de coördinator, die op internet heeft gezocht om iets meer te weten te komen over mij. En dat was dus heel veel. Kortom: ik heb een uur geluisterd naar werk van eigen hand en het was dolle pret zoals mij de lachspiegel werd voorgehouden. Stelletje schurken. Bijkomend voordeel: ik hoefde mij niet meer voor te stellen. En is mij gevraagd het spel geocachen uit te leggen met als gevolg dat mij ook is gevraagd dit jaar het teamuitje te organiseren. Ze willen geocachen!

 

Wat bovenstaand verhaal met dit draadje heeft te maken? Daar ga ik even over nadenken.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gaan al die mensen die meelezen in dit draadje nou ook eens hun mening, ervaringen of cachevisie geven?

Zou leuk zijn!

Antarctica

Inderdaad.

 

Het woord is aan De kantersbabes.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh jee een uitdaging van Odlaniger.

Tja dit is een lastige. Want de babes zijn een hele grote groep jonge blommen, met regelmatige cachers en gelegenheidscachers.

 

De eerste cache van de babes was een coca. Uitstekend geschikt voor een grote groep. Met een stel geleende gps-en van een scoutinggroep, een stel goed werkende telefoons en heel veel plezier kennis gemaakt met de problematiek van het begrijpend veldlezen, de moeilijkheid van veldrekenen, de afwijking van de gps en de kunst van het zoeken en kijken. En uiteindelijk de cache gevonden en de verbazing van een aantal dat je dit zo kunt vinden.

 

Kortom, gewoon gezellig genieten.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...