Spring naar bijdragen

Geocafé "het Opkikkertje" December 2012


hooningkorf
 Share

Aanbevolen berichten

Leuk bedacht Died! Vogelnestje in een heg met een vogeltje dat het logrolletje in zijn snavel houdt.

Hoe gaat de cache heten, Birds? Klinkt lekker eng.

 


 


Als ik op zijn profiel kijk, kan zijn cache ook 22/7 heten.

 

edit: Vergissing, cache PI heeft hij gelogd.

 


 


Zo, tijd voor een serieus gesprek.

 

 

 

Heb je zo even tijd, Zillah? Maar eerst even thuis een paraplu ophalen, het regent.

bewerkt door Odlaniger
Link naar opmerking
Deel via andere websites

Od! Sjeek it :crybaby: Zil heeft óók al de hele dag géén tijd voor mij.

 

Draait er iemand een gezellig pauze muziekje? Ik ga even langs de huisarts.

 

Toy, toy, toy voor Tov morgen Overigens wens ik iedereen die gaat cachen veel plezier :yes: Ik heb het morgen druk met de voorbereidingen van de Kerstmarkt, van de school van dochter kikkervis die woensdag wordt gehouden.

bewerkt door de kikkers
Link naar opmerking
Deel via andere websites

Je hebt het maar druk, kikker. Geeft niet zolang je het leuk vindt.

 

Is zillah weer verdwenen? Nou dan kan ze fluiten naar haar cache, dan lever ik hem wel bij haar af als bouwpakket. Morgen moet ik de listing mailen aan de kerstman, maar ik wil wel weten of zillah gemotoriseerd vervoer heeft of dat ze het niet erg vindt om 12 km te fietsen vieze verza. Plus 6 km lopen.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Ik vind het superleuk om iets te doen te hebben. Voor dood op de bank hangen is niets voor mij. Dus het volgende doelwit nu is de Kerstmarkt van de school van dochter Kikkervis.

 

Bij afwezigheid van Zil vindt ze het vast niet er-rug, dat ik even een antwoordje geef. Zil is jong en levenslustig dus die 20 kilometer heen, een cache van ruim 8 kilometer en dan weer lekker fris naar huis vormen geen enkel probleem...toch Zillah?

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Wat ik eergisteren heb meegemaakt, je wilt het niet geloven!

 

IJs en weder dienende

 

Naar mijn werk vandaag. Ik steek mijn neus naar buiten en voel dat het 3 graden vriest, dus toch maar met de bus. Slippend en glijdend over glibberige gladdigheid bereik in de bushalte, net nadat ik een bus zie wegrijden. Dat wordt dus een kwartier wachten. Maar de volgende bus is blijkbaar uitgevallen. Een half uur bij de bushalte wachten en dat is niet prettig. Wanneer dan eindelijk de bus komt, zijn mijn schoenen vastgevroren aan het trottoir, zodat de bus zonder mij wegrijdt. Vrouw bellen en die komt met de föhn en 325 meter verlengsnoer. Het lukt niet mij los te weken, dus gaat zij weer naar huis om andere schoenen te halen. Ik verwissel van schoenen en het vastgevroren exemplaar staat nu dus nog bij de bushalte. Nieuwe busgasten zullen zich wel verbazen, schoenen zonder inhoud. Alsof iemand als sneeuw voor de zon is verdwenen. Ik ben echter door de sneeuw zonder zon verdwenen.

 

Wanneer ik om half tien aankom op mijn werk is de deur nog gesloten, de portier heeft zich blijkbaar verslapen. Collega’s zie ik niet, die zijn waarschijnlijk maar weer vertrokken. Dan maar even de stad in, een warme hap uit de muur trekken. De warme happen zijn zo te zien al heel lang warm, want frikadellen, kroketten en andere lekkere vettigheden liggen er verschrompeld bij. Dan maar een halve rookworst van de HEMA. Helaas, de halve worsten zijn op, alleen nog maar hele. Een hele is me een halve teveel, dan maar een kaasbroodje en dat lukt. Het lukt dubbel, want ik neem er nog één. Met een gevulde maag loop ik naar de Kijkshop en kijk mijn ogen uit naar alles wat ik niet wil hebben. Een verkoopster vraagt of ze me kan helpen. Nee, ik kijk alleen maar, dit is toch de Kijkshop? Aan de overkant de delicatessenzaak Ten Voorde. Ik zoek naar mosterd, ben ik gek op. Koop alle varianten die ze hebben en zo loop ik met 17 potten de winkel uit. Hier haalt Abraham waarschijnlijk ook zijn mosterd.

 

Tijd om nog eens te kijken of ik welkom ben op kantoor. Maar helaas, de deur is nog altijd gesloten. Dus dat wordt niet gratis koffiedrinken. En dan zie ik het briefje op het raam: wegens familieomstandigheden gesloten. Dus 700 mensen zijn voor niets gekomen.

 

Ik neem de eerstvolgende bus naar huis, hoef maar 25 minuten te wachten. Wanneer ik uitstap bij de halte waar ik eerder op de dag ben ingestapt, zie ik mijn schoenen nog staan. Maar er staat iemand in, een mooie dame met maat 42. Blijkbaar is ze blootsvoets naar de bushalte gelopen en heeft nu warme voeten dankzij mij. Mijn dag is weer goed.

  • Top! 7
Link naar opmerking
Deel via andere websites

Gast
Deze discussie is nu afgesloten voor verdere antwoorden.
 Share

  • Onlangs hier   0 leden

    • Er kijken geen geregistreerde gebruikers naar deze pagina.
×
×
  • Nieuwe aanmaken...